de laatste week

We rijden weg uit Tenorio naar Rincon de la Vieja.
Hemelsbreed niet ver naar het Westen maar omdat de vulkaan ertussen ligt moeten we eerst naar het Zuiden om vervolgens weer naar het Noorden te rijden. Onderweg laten we de band plakken, spijkertje eruit. Het lijkt primitief te gaan band gaat gewoon in een bak water en dan belletjes zoeken. Maar heel effectief, in 15 minuten klaar voor 5 dollar.

Het landschap wordt ineens van groen naar geel. Het droogste deel van het land, de laatste regen is er tegen de oostkant van de vulkaan uitgevallen. Onze kamer is een omgebouwde scheepscontainer, die in de zon bloedheet wordt. En geen airco...

Rincon is een oude, maar nog actieve vulkaan. De vulkaan zelf mogen we niet oplopen, hij is te onrustig. We besluiten om niet de traditionele modderbaden etc te bekijken maar naar de verborgen waterval te gaan. Eerst een deel door het bos waar Else lelijk valt over een boomwortel. Pols pijnlijk maar niet gebroken.

Uit het bos stijgt het flink wel 30% maar het stormt echt vreselijk. Hoe hoger we komen hoe erger het wordt, wel windkracht 8! 

Hoever van de top weten we niet maar we besluiten om te draaien, het is te link met die wind.

De volgende dag rijden we naar de kust waar we in een prachtige Lodge terechtkomen, gerund door Nederlanders. Het is bloedheet maar het zwembad geeft verkoeling. 2 dagen vakantie, heerlijk. En mooie vogels! Topper is de motmot, mooi blauw met een lange dunne staart. Op 2 dagen scoren we die.

Oriol

 De Motmot!!!

Maandag rijden we terug naar San José, van de warme kust (33 C) via een stuk heet binnenland (38 C!!) over de pan-american highway (2 baans slechter dan de Groningerweg) naar de heuvels net buiten San José (21 C). Arine woont nu in een prachtige finca, een woonhuis met wel 12 kamers. Het moet nog ingericht worden maar het wordt naast woonhuis ook kantoor voor het bedrijf. De bedrijfsactiviteiten zelf worden ook in de toekomst vanuit San Isidro uitgevoerd.

Dinsdag is er de hele dag overleg over allerlei bedrijfszaken met o.a. de manager en Laura (vrijwilligerster) die uit San Isidro zijn gekomen. Tussendoor komt er nog bezoek van een extern bedrijf voor het demonstreren van een ERP-pakket. Drukke dag!

Woensdag auto ingeleverd, teruggevlogen via Panama.

Een mooie reis maar wat hebben de Tico's het land duur gemaakt voor toeristen! Ik voelde me soms een lopende PIN-automaat. Park-entree vaak 15 dollar pp, vogelgids 35 dollar pp!! voor een ochtend. (Noot: een ervaren ingenieur in het bedrijf van Arine verdient zo'n 1200 dollar per maand).

Binnenkort foto's en filmpjes op picasa moet nog even wat selecteren uit de grote stapel (800+)

Is dit een vogelreis, meneer?

Twee nachten in Tortuguero. Dat is een tropisch en nat gebied vlak aan de noord-oost kust van Costa Rica. Daar kom je alleen met een bootje en alles wat je daar wil doen gaat ook met een bootje.

Nou, inderdaad nat. We gingen erheen in de regen en we gingen terug in de regen. Maar!!!!! De ene hele dag dat we er waren was het droog. Dat is geluk hebben. 

Fullspeed op weg naar de ingang van het park, eerst kaartjes kopen bij de rangers

Heel stil en zoeken en kijken

Dus 2 boottochtjes gemaakt, de ene om half 6 's ochtends (ja, we staan hier altijd vroeg op, want om half 6 's avonds is het al weer donker en dan we doen we weinig meer) en de tweede na het ontbijt. Relaxed, in zo'n bootje, en we hebben veel vogels gezien. Veel slangehalsvogels, ijsvogeltjes, een Sungrebe, verschillende bijzondere reigersoorten, waaronder een spectaculaire Bare-throated Tiger-heron, zie foto. 

In de verte 2 groene ara's, nestelende oropendula's boven ons huisje.

We woonden op het smalle stukje grond met een de ene kant de zee en aan de andere kant het kanaal, waarop al het verkeer zich afspeelt in Tortuguero. Op die strook grond leggen overigens ook de zeeschildpadden hun eieren (vandaar Tortuguero, land van de tortugo = zeeschildpad), maar niet in dit seizoen. Op het eilandje ligt ook het enige kleine dorpje in de buurt. Daar nog naar toe gelopen. Beetje hippy-in-verval sfeertje.

En 's avonds op zoek naar de roodoog kikkertjes, die in de bomen wonen en in het donker op jacht gaan, naar insecten of, zoals op deze foto, naar elkaar. Het kleintje is het mannetje. 

Vandaar een lange dagreis naar Caño Negro, een wetlandgebied in het noorden. Je zult wel denken "alweer in die nattigheid?" En ja, het regende inderdaad de hele weg ernaartoe (ze hebben hier een onvoorstelbaar natte zomer), maar, de dag die we daar hebben rondgebracht op de rivier en het meer was redelijk droog. 

Behalve dat we aan het kanoën waren en zeiknat terugkwamen natuurlijk, van alle water die langs je peddels de boot in loopt. En van het zweet, want we waren eerst comfortabel de rivier afgedreven met 2 knopen, maar moesten vervolgens die hele ijzeren 2-persoons kano weer terug peddelen. Geen sinecure! 

Wel heel veel mooie vogels gezien onderweg (de heenweg, dus!). Veel ijsvogeltjes, een Boat-billed Heron, een Squirrel cuckoo en op het meer een hele groep Roseate Spoonbills en Wood Storks en Whistling Ducks. Dus alles bij elkaar wel de moeite en de spierpijn waard.

Boat-billed heron

Woodstorks

In de tuin van ons hotel waren ook mooie vogeltjes. Dit zijn een Golden-hooded Tanager en een Lineated Woodpecker die daar zat te broeden.

En nu zitten we bij de vulkaan Tenorio, waar we een zeer comfortabel huisje hebben met veranda en uitzicht op de vulkaan vanuit een groot bed. En ook een jacuzzi in de tuin, waar we aan het eind van middag in zitten.

S morgens doen we met een gids een wandeling en ondanks dat we nooit verder dan 200 meter van ons huisje verwijderd zijn scoren we 18 nieuwe (voor deze reis) soorten vogels. En een 3-teen luiaard die ons uitgebreid bekijkt op 2 meter afstand. En wij hem natuurlijk! Het blijft een bijzonder land.

Prehistorisch beest toch?

Zonsopgang boven de vulkaan met een prachtige lenticularis die daar een uur bleef hangen.

S middags een eind tegen de vulkaan opgelopen waar blauw water in de rivier stroomt. Niet spectaculair, wel de prijs van het nationale park en de weg ernaartoe, 9 km ongelofelijke steenslagweg. Één band ziet er nu een beetje zacht uit....

Vogels vogels vogels

2600 meter hoog in de bergen is koud, vooral als het ook nog eens regent. De plek was mooi, uitzicht over de dalen. 'S Morgens lag daar de mist maar in de middag kwam het omhoog loste op en regende uit. En maar 9 graden. Gelukkig in de B&B een houtkachel.

Vroeg in de ochtend excursie naar een quetzal rehabilitatie project. Wat lage avocadobomen op een berg. Erg belangrijk, het basisvoedsel van de quetzal. En erg belangrijk dat ze laag zijn, want dan kun je het beest zien. Vorige keer (20 jaar gelden in Monteverde) zagen we er ok een, maar heel hoog in een boom, bijna onzichtbaar. Hier kwam er meteen al één maar die zat steeds met de rug naar de camera. Na wat lokroepen van de gids kwam een tweede en die ging er mooi voor zitten. Dus we hebben heel veel schitterende fotoos van alle kanten.

Na terugkomst een wandeling door het oerwoud achter de B&B maar dat bos was zo dicht dat er niet veel te beleven was. Behalve nevelwoud, natuurlijk met mossen en bromelia's en zo. Ook aardig veel bloemen.

Verder kwam het die dag tot niks vanwege de regen. Dus besloten om een dag eerder te vertrekken naar de Caribische kust. Ook kans op regen maar zeker hogere temperaturen!

Heliconia Island is een B&B dat gerund wordt door Nederlanders. "Ik vertrek" maar wel succesvol. Prachtige tuin met heel veel soorten heliconia's, vogels te over, brulapen en kapucijner-apen. 

Gisteren naar een oude vulkaan gereden met een waterval van 100m hoog. Tijdens de lunch bleven de kolibries af- en aanvliegen (er zijn 52 soorten in CR, en hier waren zo'n 5 a 6. Moeilijk te zien, ze zijn zo snel dat je er scheel van wordt. Ook nog een bananaquit (= ook een vogeltje).

S'avonds naar een kikkerfarm (frog's heaven), dit viel wat tegen want de boomkikkers wilden niet naar beneden komen. Wel een bullfrog en 2 supergiftige dagkikkers gezien, die laatste hebben leuke kleurtjes maar ondertussen...

Vandaag boomkruin-toer gedaan: aan een kabelbaan 300-800 meter per kabel, zwieren door de bossen, over de rivier. Dikke pret, mooie uitzichten. Eigenlijk niet zo eng als ik verwacht had, zelfs enkele filmopnames gemaakt tijdens een afdaling.

Morgen naar Turtuguero.