woensdag 28 juni 2017

De eerste werkweek in Cuba

Tot grote verrassing wel (traag) internet en dus een blog.

Na woensdag 21 vliegen was de donderdag een reisdag met bus en boot en weer bus.
Dat ging allemaal niet snel tegen 5 uur kwamen we bij het Colony hotel: ruim 30 studenten, enkele leraren en een aantal stafleden.
Met de reeds aanwezige mensen zijn er ruim 40 studenten/leraren en 15 stafleden zoals projectleidster Dani iemand van Havanna universiteit en duikinstructeur s en divemasters.
As donderdag nog meer!
Meerderheid zijn Amerikanen, Engels is de voertaal. Maar sommige mensen versta ik echt niet....zo plat als die praten en alles inslikken.

Operation Wallacea is een organisatie gericht op conservering van de natuur dmv onderzoek. de studenten betalen ruim 2000 pond voor 2-4 weken. Ze krijgen gratis duikopleiding en worden vervolgens ingezet voor het verzamelen en verwerken van gegevens. Zoals het analyseren van van Lionfish (vangen is staftaak), filmen van koraalriffen en in 3D programma zetten.

Duiken doen we bij een rif op 2 uur varen uit de haven (die vlakbij het hotel ligt). Dat is smorgens een heel georganiseer met bijna 40 mensen lunch, water, duikpakken, luchtflessen en onderzoeksmateriaal. Claustrofobie is geen optie, heel anders dan mijn duikreis vorig jaar naar Komodo.

De eerste duiken die ik deed was een opfriscursus voor de studenten die wel gecertificeerd zijn. Samen met maatje Kylie wat oefeningen​ bedacht gericht op controle van de duik (boyancy). Als je dicht bij het koraal aan het werk bent is dat heel belangrijk, voor het koraal maar ook voor jezelf: koraal is vlijmscherp en er zijn veel dieren met afweermiddelen die pijn doen of erger.

Ik fungeer dan als coach en duikleider, afwisselend met Kylie. En dat vind ik heel leuk zeker als mensen wat opsteken en je daarvoor bedanken. De verantwoordelijkheid voelt niet zwaar omdat de duikers al gecertificeerd zijn.

Na 2 duiken van 50 minuten (meer mag niet de veiligheidsmarges liggen hoog) weer 2 uur terug.
Savonds dan analyseren, er zijn korte colleges over ecologie van koraalriffen, visherkenning, studenten met duikopleiding krijgen theorie, etc. Het gonst tot laat in de avond.

Qua huisvesting: ik slaap in een bungalow van 4x5 meter, daarbij nog badkamer douche wc, airco, koelkast. Samen met Conor, 26 jarige man uit new York state. Het hotel heeft een 150 meter dubbele laag bungalows en daarnaast nog losstaande. Tevens een zwembad, groot restaurant en een bar. Zoek op Google naar Colony hotel Cuba voor de foto's.

Voor het hotel is strand dat heel langzaam afloopt in zee na 50m in het water is het nog pas 1m diep. En niet veel te zien. En kwallen.
Op het strand en in de omgeving veel palmen.

Het weer is ok, véél zon heel heet overdag, soms zwaarbewolkt​ met onweer. We komen in het stormseizoen vorige week konden de boten op 3 dagen niet varen.
Maandag ook niet maar dat was om onduidelijke reden (plotseling extra vergadering van het personeel in de haven?). Dit is Cuba en in een aantal aspecten doet het hier niet onder voor Afrika.

Dinsdag met 3 boten op weg, 2 duikboten en één naar de manatees.
Duiken was vooral weer oefening oa. visidentificatie. Ook zijn er 5 Lionfish gevangen. De duikplaats zelf was weinig interessant. 
Er zijn 4 manatees gespot maar niet gevangen en onderzocht. De juiste spullen zijn daarvoor nog niet aanwezig.

Sinds vandaag ben ik de water-manager, alle boten moeten bij vertrek 3 liter pp hebben. En omdat de groep binnenkort met 38 mensen wordt uitgebreid (er zijn dan bijna 100 studenten+staf) is dat elke ochtend een heel geregel. Maar essentieel.


dinsdag 20 juni 2017

6 weken Operation Wallacea

Woensdag ga ik naar Cuba, Isla de Juvendud (Eiland van de jeugd) in het kader van Operation Wallacea. Voor uitleg wat dat inhoudt: Operation Wallacea.
En waarom heet het eiland eigenlijk zo? lees.

Ik ga dus naar Cuba en omdat dit een onderwater-expeditie is moet er dus gedoken worden.
En daarvoor ben ik in beeld: Als Divemaster ondersteun ik de instructeurs tijdens de duiklessen en zal fungeren als gids tijdens de duiken zelf. Met een groepje van 4 studenten onderzoek doen aan het rif.

Ben zeer benieuwd hoe het zal zijn op het eiland en tijdens het project.
Veel zal ik er niet over vertellen tijdens mijn verblijf, naar verwachting is er geen internet.
6 weken geen Internet, how-to-survive?

Wat het weer betreft: we naderen het stormseizoen voor dit gebied van de wereld.
Op dit moment (20/6/2017) ligt er al een zware regendepressie bij Cuba.

Vorig jaar is het eiland getroffen door  orkaan Matthew. Ook het eiland kreeg haar deel.
Volg de laatste ontwikkelingen hier.


maandag 1 mei 2017

Het zit er alweer op


Twee weken gaan snel. Soms sneller dan andere keren. Vooral overdag schoot het wel op, de avonden waren soms wel lang omdat er in dit land niets te beleven is na zonsondergang (7 uur). Tenminste niet voor een blanke.

In een bespreking woensdagmiddag met de lokale PUM vertegenwoordigster is wederom de herinrichting van de organisatie aan de orde gekomen. De eigenaar en tevens directeur herkent en erkent het allemaal. Maar ik zie hem in de praktijk nog steeds de zaken aanpakken zoals op de eerste dag dat ik kwam: details besturen op de werkvloer, zelf de email lezen (er is één account voor het hele bedrijf), zelf de productie-rapporten doorlezen op afwijkingen. 
Dus delegeren en management by exception wordt een verandering die tijd zal kosten. Begrijpelijk.

Toch willen ze (de directeur en de lokale PUM-vertegenwoordigster) dat ik terugkom ergens eind van het jaar. En dat terwijl PUM niet meer in dit land wil 'werken' en heeft afgestoten. Ik ben ongeveer de laatste PUM'mer hier.

We zullen zien. Maar zonder voortgang (lees: wat adviezen implementeren) heeft het geen zin om nog een keer te komen en alles nogmaals uit te leggen. En als ze (vooral de directeur) wel voortgang maken in implementatie dan heb ik hier ook niets meer te zoeken, toch?

Vrijdag is een rustige dag. Het land is niet streng islamitisch maar de middag wordt gebruikt voor gebed en daarna beetje relaxen. Ik lig hier met mijn hoofd op tafel te soezen en ben niet de enige op kantoor.
Dat het land niet streng islamitisch is zie je aan diverse zaken, zoals dat er vrij bier te koop is, niet veel mannen met baardje, slechts een enkele vrouw in zwart met dichtgetimmerde nikab (33 graden, geen wolken), maar dus soms ook korte rok en strakke blouse, decolleté. En veel vrouwen in traditionele lange rok, overigens ook heel strak. Hand in hand lopen gebeurt soms, vrouwen zijn op één kamer met een man die niet de hare is. Ja op kantoor moet dat ook gewoon.

Ik heb al een aantal keer de vraag gehad hoeveel vrouwen ik heb (echt mee getrouwd wordt dan bedoeld.). Blijkbaar zie ik er zo rijk uit dat ik er wel meer mag hebben. Dat dat niet mag in Nederland gaat er niet in. 

Vrijdag uit de auto veel foto's gemaakt van het straatbeeld, vooral bij markten is het een pracht van kleuren en heel druk. Het verkeer staat regelmatig muurvast en ik ben altijd weer verbaasd dat het 20 minuten later allemaal weer opgelost is.
Taxi's maken de straat heel onveilig en ook is het gebruik (vanwege de verhoogde middenberm) om tegen het verkeer in te rijden als je verderop linksaf wil. Scheelt weer omrijden...








Eind van de middag wil directeur Alpha dat ik naar de markt ga om iets te kopen voor mezelf. Als cado. Ik loop met een medewerker over de markt die eindeloos groot is, binnen en buiten, smalle gangetjes met honderden winkeltjes. De hitte is ontzettend, water over me rug. Ik wijs iets aan (verrassing!) maar ik moet er wel 3 aanwijzen zegt die medewerker, opdracht van de baas. En dan moet het dus...


Vannacht regent het met onweer, het regenseizoen komt eraan. De volgende dag is goed te zien wat het effect is omdat riolen niet bestaan of vol zitten met afval. Overal modder en afval wat op hopen gestroomd is. En het regende nog niet eens echt hard...

Zaterdagmorgen vertrekken we richting fabriek, maar slaan vrij snel af en komen bij een groot wooncomplex achter in een buurt. Hier wordt vandaag de naamdag van een 7 dagen oude baby gevierd. Vele vrouwen zijn al aan het koken. Mijn directeur heeft gezorgd dat er genoeg water is, de wagen staat net uit te laden.


De oudere mannen eten gezamenlijk rijst met kip. Dat is de start van de dag schat ik in. Aan de hoeveelheid die gekookt wordt is dat wel af te leiden.

We vertrekken naar de haven en komen na wat zoeken in een prachtig huis terecht. Ook hier wordt al druk gekookt door vele vrouwen. 
Binnen zit de moeder op een gigantische stoel in een prachtig gewaad. Haar dochter trouwt vandaag burgerlijk en islamitisch. Samen met nog wat andere mannen wordt er een soort bede/mantra-sessie uitgevoerd, van twee kanten. Ongetwijfeld om de bruid het beste te wensen. Daarna gaan er wat enveloppen vanaf onze kant over tafel. Wij krijgen eten mee (kip met rijst) en wat blikjes fanta.


Daarna alsnog naar kantoor. Waar we na lang niksdoen behalve zweten, alsnog een stuk wat ik geschreven heb bespreken. Hoewel het erg basic is valt het goed bij Alpha en de medewerkers. Het valt me op dat de directeur heel open is naar zijn medewerkers bijna collegialiteit op gelijk nivo. Dat is natuurlijk niet zo maar ik vind hem steeds beter. 1954 is een goed bouwjaar.


Nog wat foto's en dan naar huis inpakken, douchen en naar het vliegveld. De files vooral in de moskee medina zijn weer fantastisch, ook omdat een heleboel uitvalswegen geblokkkeerd zijn door vrachtwagens. 


Maar uiteindelijk zit ik in de wachtkamer. De directeur loodst mij snel door alle controles, iedereen kent hem. Hij beschikt over een giga netwerk dat is wel duidelijk.

Foto's volgende week op internet, moet eerst wat selecteren.