waar zijn we nu?

foto's Trip naar de antipoden (klik erop om ze allemaal te zien)

Loading...

dinsdag 9 februari 2010

Coral Coast (zuidkust)

Gisteren na het ontbijt gesnorkeld, mooi koraal vlak voor de deur en dus ook veel vis. Daarna hebben we ons Bounty-eiland verlaten en zijn teruggegaan naar het Hoofdeiland.
Daar een auto opgepikt (een SUV, wat een groot ding!) en naar het vliegveld. Met wat zoeken de balie gevonden waar we wat geld voor geleden onkosten konden krijgen: F$ 200, ongeveer € 75. Meer zat er niet in zei de dame.

Toen naar de terminal en ja! de bagage stond er in een opslagruimte. Aan de etiketten te zien was de bagage al in Nieuw Zeeland geweest :-)) maar verder ongeschonden uit de wereldreis gekomen.

Met de auto naar het Wellesley resort gereden. Het land is heel groen (regentijd) en vrij ruig. Dat laatste is logisch, het is ontstaan door vulkanische uitbarstingen. Palmen, bossen maar ook suikerrietplantages. Dorpen meest van golfplaten daken-huizen, maar soms ook zie je de traditionele huizen: rieten dak en zijkant van palmbladen.
Het rijden is op zich simpel, in de dorpen moet je oppassen daar liggen forse drempels zelfs 20 km is dan nog (te) snel.





Ook dit resort is weer prachtig, zwembad, palmen, mooie tuin en strand met koraal. Eten nog beter. Vanmorgen regende het hard. Het is hier klammer dan op het eiland. Maar wel 34C, net uit te houden dus.
We zitten in een valleitje dat naar de zee loopt, aan het eind van 4,5 km ongeplaveide weg. Van het valleitje is een mooie tuin gemaakt.

Vandaag weer een duik gedaan kon ik eindelijk mijn nieuwe duikhorloge uitproberen.
Duik zelf viel tegen, enkele haaien en een schildpad dat was het wel, slecht zicht.
Ook het snorkelen voor de deur viel tegen.

Morgen naar de hoofdstad (Suva) en dan verder tegen de klok in naar het Noorden langs de oostkust (Rakiraki) weer naar een resort.

Er staan wat fotoos op picasa klik via de website.

zaterdag 6 februari 2010

Matamanoa

4 dagen Matamanoa

Het Matamanoa Island Resort (www.matamanoa.com, 15 km west van het hoofdeiland), is een oefening in onthaasten.
Er gebeurt wel wat op een dag zoals duiken, volleybal, snorkelen. Maar alles in zeer laag tempo.
De meeste mensen hangen wat rond het zwembadje onder een parasol. De zon staat recht boven ons en we worden al bruin, ook als we zo veel mogelijk in de schaduw blijven.

De bagage is nog in Los Angeles. Waarom het vrijdagavond niet is doorgestuurd blijft onduidelijk.
Zondags wordt er niet gevlogen op Fiji, dus vandaag komt er niks. Dan wordt het hopelijk maandag, de dag dat we terug gaan naar het hoofdeiland.
Zoals Dorien al reageerde: het is uit te houden met enkele ingekochte T-shirts en slippers. Else draagt mijn zwembroek als korte broek zodra die droog is (wat niet lang duurt, met zon en wind).
Ik mis vooral mijn duikhorloge, dat ik net op mijn verjaardag heb gekregen om hier te gebruiken.

Ik heb al 5 duiken gemaakt. Het koraal is redelijk maar her-en-der toch ook stuk. Dat wordt toegeschreven aan cycloon van december vorig jaar, die heeft toen fors huisgehouden. Veel strand is toen weggeslagen en dat zand ligt op het koraal >> tot de dood er op volgt.
Met duiken zie ik wel mooie vissen, vaak ook haaien. Wel leuk en met een watertemperatuur van 29C goed uit te houden.

Dit en een naburig eiland zijn een broedplaats van een specifiek soort stormvogel: Nocturnal storm petrel. We hebben ze nog niet gezien, misschien vanmiddag een wandeling de heuvel op, daar moeten ze nu broeden (tussen december en maart).
Maar we horen ze 's nachts: als het huilen van kinderen zeggen de locals, maar eigenlijk meer iets uilachtigs.

(Else): ben gister naar Tavua geweest, een eiland verderop. Er is een dorpje (niet erg interessant) en er was een pottenbakster: wel interessant. Handgevormde pot, lekdicht gemaakt met hars. Ook een stuk 'barkcloth' gekocht. Beschilderd doek gemaakt van de binnenbast van een moerbeiboom. Je ziet, ik bestudeer het plaatselijke handwerk terwijl Aart duikt.
's Middags een duiklesje gehad in de pool. Het zal mijn sport niet worden, maar dat  wist ik al. Ga vandaag koraal kijken met een glassbottom boat.

Morgen terug naar het hoofdeiland, Viti Levu, auto halen in de haven, naar het vliegveld voor de bagage (hopen we) en naar de zuidkust "Coral Coast".

donderdag 4 februari 2010

Fiji

Fiji!
Het was ver maar we zijn blij dat we het in één keer gedaan hebben.

Nu kijken we uit over een wit zandstrand met palmen met daarachter een ondiepe groenblauwe zee met riffen. In de verte het hoofdeiland Fiji met hoge oude vulkaanwanden waar de wolken zich vormen. Ik word er poëtisch van!

De reis begon goed. Buurman Anno wilde ons wel naar het station brengen omdat sjouwen van de koffers in de sneeuw ons niet beviel op voorhand en we ongerust waren of de bus op tijd zou zijn. Het sneeuwde maar via binnenweggetjes op tijd op het station en op tijd op Schiphol. Anno nogmaals bedankt.
Laat op Londen Heathrow door file in de lucht dus snel de bus naar Terminal 1 en daarna stevig doorlopen. Wij haalden het, maar bagage kan niet sneller lopen en haalde de overstap niet ....
Naar Los Angeles (LA) was rustig vliegen behalve bij de Zuidpunt van Groenland. Daar kwamen we echt los van de stoel. We vlogen vrijwel op met de schemering pas tegen de landing werd het echt donker buiten. En het bleef 2 Februari.
In LA dus geen bagage. In de USA moet alle bagage op de band en daarna opnieuw ingechecked worden en je moet zelf ook het land ingaan, ook al ben je transfer naar een ander buitenland. En 10% van de bagage gaat open bij de douane. 600 meter verderop weer ingechecked en een waanzinnige veiligheidscontrole. Veel in rijen staan, dus. Hoeveel keer ik daar ticket + paspoort heb laten zien weet ik niet meer, stelletje paranoïden bij elkaar zeg.
De nachtvlucht naar Fiji ging verder prima, Else werkte een paar mensen van de stoelen en ging languit slapen. Om 5 uur lokale tijd geland precies 12 uur tijdverschil met thuis. Maar wel 4 Februari terwijl we 2 februari vertrokken waren uit LA. Een dag kwijt.
In de computer is de bagage teruggevonden in Londen, die wordt nu nagestuurd. Gaat minstens 48 uur duren. En dan moet het van het vliegveld naar ons komen. Fingers crossed.

In een busje naar de haven waar gelukkig een hoop winkels zijn dus snel de basisbehoefte aan spullen gekocht: tandenborstel, onderbroeken, T-shirt, sandalen, zwemkleding. Ging prima, zelfs nog tijd voor een echte capucchino.

Maar we missen veel dingen zoals fototoestel, verrekijker, duikspullen, een kam!

De flora van fiji is zoals we het kennen van de kust van Kenya: flametrees, kokospalmen en mangrove. Bougainville en hibiscus, frangipani. Inmiddels mynah-birds gezien, red-vented bulbul en een grote fruitbat (vleermuis), spanbreedte 35 cm.
De katamaran-speedboot deed er ruim een uur over, langs heel verschillende soorten eilanden: palm-en-mangrove, of kale vulkaanheuvels, of een perfecte cirkel, met bomen in het midden en een rand van wit strand. De derde stop was ons Bounty eiland. Overgestapt in een pendelbootje en even later werden we met gitaarmuziek en schelpenslinger verwelkomd.
We hebben een 'beach-bure', een in Fiji-stijl ingericht huisje in de tuin, met trapje naar het strand, en uitzicht op het rif. Fiji-stijl is vooral het dak met palmblad aan de buitenkant, en aan de binnenkant balken versierd met geometrische patronen in touwknoopsel en beschilderd dak. verder erg westerse luxe. Ruim, kingsize bed, met ligstoelen en hangmat. Er is hier alleen het hotel met 33 huisjes. Je loopt binnen het uur het hele eiland rond over strand en rotsen.

Je kunt snorkelen en duiken, lezen en er worden activiteiten georganiseerd als "sulu(=omslagdoek)-knopen", groene kokosnoot proeven, krabben-racen. Zeewater is 29 graden. Relaxed! Er zijn hier honeymooners en oudere stellen. Als je in de laatse catagorie valt, wordt aangeraden veel boeken mee te brengen.
Een lange nacht en Aart is nu naar zijn 2e duik. Volgens de locals wordt het vandaag heet, maar er staat een forse passaatwind, dus best te doen. Ik (Else) heb nog niet veel meer gedaan dan in de zee en in de hangmat liggen, maar ga vandaag ook manden weven of proefduiken in het zwembad of snorkelen bij een nabij gelegen rotspunt. En misschien vanmiddag (met bergschoenen, want die hebben we wel) naar de top klimmen. Dat jullie niet denken dat we lui worden of zo.
Tot slot wat statistieken
tijdverschil exact 12 uur (zomertijd Fiji); we gaan niet later naar bed maar wij staan eerder op dan jullie.
reis van deur-tot-deur 38 uur, zuivere vliegtijd 22 uur
Temperatuur 32 graden hoger dan bij vertrek
We zijn 36 kilo lichter dan bij vertrek :-))
we zijn 17 graden witter dan de ander toeristen hier
we hebben 120 (e-)boeken meegenomen en nu ook hier en niet in de bagage.

maandag 1 februari 2010

Wereldreis naar de antipoden

Nog 24 uur en dan vertrekken we naar de andere kant van de wereld.
Dinsdag 2 februari de hele dag in het vliegtuig, we slaan de woensdag over(!) en komen donderdag 4 februari in Fiji aan.


Daar kunnen we een week lang onze jetlag verwerken op een palmenstrand eiland en het hoofdeiland van Fiji.
Daarna door naar Nieuw Zeeland (12 Feb.) waar we een auto hebben en 5 weken gaan trekken van Noord naar Zuid.
Eind maart vliegen we terug via Beijing, waar we een kennis van Else opzoeken en enkele dagen de stad gaan doen alvorens door te vliegen en op 26 Maart zijn we er weer.
Hopelijk ligt er dan geen sneeuw meer want ik ben er wel een beetje flauw van....

We zullen regelmatig berichten op ons blog en via twitter/aartw, en fotoos op picasa.
Op het blog kun je zien waar we zijn, dat kun je ook rechtstreeks zien op deze website.

zondag 3 januari 2010

Prachtig maar koud

Vandaag was het prachtig. De hele dag volop zon nadat het de laatste 18 uur vrijwel onafgebroken gesneeuwd had. Niet altijd erg hard maar toch 15cm erbij weer, terwijl de vorige sneeuw nog niet eens weggedooid was.

Eind van de middag dook er ineens grondmist op. Prachtige plaatjes. Recht omhoog was het nog steeds erg blauw maar langs de grond trok het dicht. De koude lucht deed de mist ontstaan: om 3 uur was het nul graden, om 5 uur al -8C!
Ik kan me niet herinneren dat we zoveel sneeuw hebben gehad. De Elfstedentocht kunnen we wel vergeten, de sneeuw is veel te dik en dan gaat het broeien. Dat wordt nix dit jaar.

Meer fotoos op picasa

Mist, ondergaande zon geeft schimmige beelden
Posted by Picasa

Gastenboek