vragen vragen vragen en.... vragen

De eerste 2 dagen zitten erop. En zoals altijd in het begin is het vragen stellen, nogmaals vragen stellen en soms op een andere manier (dezelfde) vraag weer stellen. Dat is mede noodzakelijk omdat ik geen Spaans spreek en alles vertaald moet worden door de vrouw van Diego (de Directeur. Soms gebruiken we google translate. Na 2 dagen krijg ik wel een beeld van de situatie en dat is enerzijds heel positief (het bedrijf groeit heel snel) maar anderszijds negatief: de groei gaat te snel en het bedrijf moet zich her-inrichten om de groei bij te houden, te kunnen sturen en de kwaliteit te bewaken. Een uitdaging!

Diego is heel open in de antwoorden en de gesprekken zijn heel plezierig. Als ik suggesties doe (misschien al te snel maar ik kan me soms niet inhouden) noteert hij die en geeft direct terug wat hij er van vindt.
Het bedrijf is nu ongeveer 250 mensen in omvang en levert beveiligingsdiensten aan andere bedrijven: voor de universiteit, voor banken, voor grootwinkels, voor restaurants, overal zie je ze staan (van Segproser of de concurrenten). Soms ook VIP-bescherming maar dat is klein in omvang. Politie is vrijwel onzichtbaar hier. Groot probleem is (vind ik) de uitstroom van personeel: ruim 30 bewakers (van de 220) vertrekken er per maand, de helft daarvan heeft er korter dan een maand gewerkt, de helft daarvan weer korter dan week!
Ook de taakverdeling in het bureau is niet meegegroeid met de omvang, Bijv. Diego doet nog steeds zelf alle salaris-betalingen is 3 dagen werk per maand.
HRM is een onbekend fenomeen, je wordt aangenomen als bewaker, krijgt bedrijfskleding en een wapen en dan wordt je ergens neergezet. 12 uur per dag, 6 dagen per week. Inwerken, training, coaching, instructie over gedrag.....? geen tijd voor.

Het kantoor is op 7 minuten lopen van mijn hotel, dat is wel leuk. Trap af naar de rivier (over het bruggetje, rondweg over bij het park). Het hotel is prima, veel toeristen en ook als eens door een PUM'mer onder handen genomen. Er zijn nu nog 2 PUM;mers en 's avonds gaan we met z'n drieën op een terrasje zitten om praten en drinken wat. Alcohol doe ik nog voorzichtig mee, nog steeds heb ik wat hoofdpijn door de overgang naar 2500 meter maar het gaat al beter. Eten is prima, in dit land is de lunch de centrale maaltijd dat is wel ff wennen.

Het oude centrum ligt op 5 minuten lopen van mijn hotel. Unesco heeft dit centrum als world heritage aangewezen en dat is terecht: oude gebouwen zoals kerken en huizen meer dan 2-300 jaar oud. Bevolking is een mix van indianen(-afstammelingen) en kruisingen met de blanken. Sommige -oudere- vrouwen lopen nog in de originele klederdracht (wijde rok, hoedje), maar dat is niet veel meer. Blanken zijn in de minderheid alhowel hier veel pensionado's wonen vooral uit de USA. Die kruipen in serviceflats bij elkaar met een bewaker ervoor....

Ecuador is een zeer arm land maar hier in de stad zie je toch wel rijkdom op straat en in de winkels. Buiten de stad zal het wel heel anders zijn, wellicht dat ik het weekend met de groep olv de PUM-vertegenwoordiger op stap ga naar de bergen (tot wel 4000m hoog). En dus dan zie waar de armoe is. En hopelijk ook vogels en andere dieren.

Vanmiddag op pad geweest naar de Universiteit om te kijken of er postacademiale cursussen zijn in bedrijfsmanagement en leiderschap. Maar niemand spreekt Engels dus dat werd niks. (wat dat betreft mis ik mijn persoonlijke tolk die nog in Peize zit). Wel fotoos gemaakt zal ik uploaden (op de blogwebsite klikken op de foto bovenin).

Zondag maar al aan de slag

Cuenca, zondagmiddag. Bewolkt, regen na een zonnige morgen en deels middag. Kamer 305, uitzicht op de rivier en de bomen met de kolibri's die af en aan vliegen op het suikerwater. Ja Lia, klopt dit allemaal?

Goed geslapen en vroeg wakker (nou ja, tot 6 uur in de ochtend dus al aardig mijn jetlag verteerd).
Na het ontbijt gaan zoeken naar mijn busje maar niemand wist iets in het hotel. Bleek dat de lokale vertegenwoordiger van PUM in Cuenca mij een uitgebreide mail had gestuurd met alle info en dat die door een foute adressering bij mij nooit was aangekomen. Afijn met wat bellen opgelost en om 9 uur broesten we over snelweg. 4baans later 2baans, landerijen links en rechts maar vrij kaal omdat het in de kuststreek nu nauwelijks regent. Veel vogels in de lucht vnl. gieren wel honderden.

Na een uur de bergen in en gelijk ook nevel/mist. Zicht soms 20m of minder, scherpe bochten. Maar de chauffeur kent de weg en scheurt keihard door. Ook als er pionnetjes op de weg staan. Plotseling doemt een werkauto met daarachter wegwerkers voor ons op, ik schat dat het minder dan een meter mis was....

In Cuenca is Hendrik de lokale PUM-vertegenwoordiger al aanwezig in het hotel. Vandaag starten 3 projecten van PUM, we zijn dan ook met z'n vieren. De opdrachtgevers zullen ons zo komen halen voor een lunch-kennismaking. Even de spullen in de kamer gedaan en dan op weg met Diego, mijn gastheer/opdrachtgever + vrouw + dochter in een dikke auto. Door het oude centrum, prachtig. Praten gaat lastig want het Engels is minimaal. En mijn Spaans is ook niet meer wat het moet worden.

Lekker gelunched en daarna weer door de stad gereden. Diego spreekt nauwelijks Engels zijn vrouw redelijk dus die vertaalt. Maar morgen is ze er niet bij...
Niet teveel over het beveiligingsbedrijf gesproken, 'de muren hebben oren' en dat is voor deze branche niet handig. Tijdens de rondrit wel medewerkers gezien van het bedrijf o.a. voor winkels. Gewapend.

Nu maar even uitpakken en wat rusten, 2500 meter hoog maakt mijn hoofd wat licht.

Weer een PUM-assignment

Ik ben op weg naar de Zuidelijke Hooglanden van Ecuador, de stad Cuenca. Daar ga ik 2 weken lang bij een bedrijf bekijken wat er niet goed loopt en wat er beter zou kunnen. In eerste instantie vooral bekijken wat er mis is, in de projectaanvraag werd de situatie omschreven als 'chaos' maar wat dat nu inhoudt was niet beschreven.

Ik logeer nu als tussenstop in Guayaguil, een grote havenplaats (3,5 miljoen inwoners Ecuador heeft er 15 in totaal zie ook wikipedia en klik dan onderaan ook op de link van Cuenca.)

De reis was nogal vermoeiend, vertraging vanaf Amsterdam naar Madrid en nog een wachttijd in Quito ivm schoonmaken. Maar we zijn er.

In het vliegtuig zat ik naast een man die live-aboard duikreizen organiseert op de Galapagos eilanden. "Als je daar hebt gedoken dan ben je klaar, hoef je nergens anders meer te duiken". Hij zit in het high-end segment met zijn prijs van € 5000/week..... Dus dan maar de Rode Zee ook mooi.

Het weer hier aan de kust is warm (30C) en een regenbui soms, maar dat gaat in December omslaan als de Humboldstroom uit het Zuiden doorzet (langs Chili en Peru) en El Nino geen roet in het eten gooit.
In de bergen is het nu fris met ook elke dag regen. Eigenlijk hebben ze in dit land geen 4 seizoenen maar 3 klimaten, soms ook nog wel microklimaten door afscherming door de Andes etc. En dus een zeer rijk dierenleven, vogels maar ook andere dieren.

We gaan het zien, maar nu even plat het is nu 10 uur in de avond lokaal maar 6 uur tijdverschil met Peize.