ArrivedOK in Beijing

I arrivedOK in Beijing.

De laatste dagen in NZ

Na een dik cooked breakfast van onze leraar Natuurkunde in Oamaru (aanrader dit B&B!), op zijn advies een binnenweg gekozen naar Christchurch. De Canterbury streek heeft wel iets Nederlands, Flevoland/NO-Polder. Vlak, uitgestrekte landerijen met koeien of schapen, soms wat landbouw. Lange rechte wegen.
In Methven vlakbij Mount Hutt een (perfect) Homestay geboekt. Dit dorp is een skidorp: 5 maanden druk, 7 maanden uitgestorven. De bergen zijn op 20 km rijden en liggen aan de Oostkant van de Fransz Josef gletcher. Ze waren achtergrond bij de opnamens van Lord of the Rings.
Hier een bergwandeling gemaakt, soms weer erg steil, weinig uitzicht, weinig vogels. De tweede dag langs een gorge met veel uitzicht op de rivier beneden en de (nu nog vrijwel onbesneeuwde) bergen.

Daarna doorgeden naar het schiereiland bij Christchurch via allerlei binnenwegen (moest van onze Tomtom). Banks schiereiland bestaat uit 3 vulkanen die half in elkaar liggen en scherp omhoogsteken uit het platteland. Akaroa ligt aan de baai (een kratermeer) en is een toeristisch dorpje. Van oorsprong gesticht door Franse kolonisten die te laat kwamen: de Engelsen hadden de zaak net beklonken met de Maori en waren eigenaar van Nieuw Zeeland. Maar in dit dorp wapperen franse vlaggen, hebben straten, hotels en restaurants franse namen. Op het politiekantoor staat: Gendarmerie. Hier geen rugbyveld maar een crocket-field. Maar het brood blijft even slecht.

We zijn een beetje moe van het reizen en lassen 2 luie dagen in. Klein bergwandelingetje, lang zitten bij een café waar ze overal bloemen indoen, zelfs in de wc, en overal levenswijsheden op de muur (beetje 60-jaren maf, dezelfde spreuken op de website) en lunchen in een bergweide. Het voorspelde slechte weer (met koude Zuidenwind) komt wel maar later dus we hebben de hele dag zon en lekker warm.
Op tv zien we de zwaarste orkaan van de laatste 20 jaar over de Oostkant van Fiji trekken. Waren wij daar niet 6 weken geleden? Ja, aan de Westkant.
We boeken telefonisch de toeristische bergtrein Christchurch-Arthurs Pass en krijgen allebei ouderdomskorting. Zijn we blij of niet?

Woensdag storm en regen. We rijden naar Christchurch en komen in het groene feestgedruis van de Ieren terecht: St. Patricksday! Blijkbaar wonen er een heel stel ex-Ieren in Nieuw Zeeland. De Guinness vloeit rijkelijk.
We shoppen wat, ontdekken een heerlijk japans eettentje, Else gaat naar het Cathedral Choir. Dat is compensatie want ze oefent in het geheel niet meer.

Donderdag met de trein naar Arthur's Pass geweest, een dorpje op 700 meter in de Alpen op de scheiding van Oost en West (Zuideiland). Een mooie tocht met mooie uitzichten. We maken daar wat klimmetjes naar watervallen maar die stellen niet veel voor. Het is droog er zijn allerlei waterbeperkende maatregelen afgekondigd.

Vandaag inkopen doen, auto uitmesten en inleveren, en inpakken. Zaterdag vliegen we naar Peking in 2 hops, totaal 15 uur in de lucht.

Catlins, Albatrossen en pinguins

Na de trip op Doubtfull Sound de volgende dag een stevige klim op de berg aan de overkant van het meer van Te Anau gemaakt. Mooie uitzichten maar na afloop wel bier en pizza's nodig gehad om te recuperen.

Verder naar het zuidelijkste puntje van onze reis: Invercargill. Niet een stadje om veder over te schrijven, waarom gaan mensen daar wonen??
Aan de kust een vogelreservaat bezocht maar dat was weer een teleurstelling: op de weg ernaartoe zaten meer vogels op de telefoonlijnen dan we in het park gezien hebben.

Het Zuid Oosten van het Zuidereiland heet de Catlins. Een vriendelijke golvend gebied, bergje hier, weiland daar (met koeien of schapen). Niet veel bewoning, geen gsm-dekking, stroom pas sinds 1990. In Curio bay een prachtige kamer gevonden met uitzicht over de baai en een eigen terrasje, maar de storm maakte het buitenzitten onmogelijk.

Op het strand liepen enkele geel-oog-pinguins rond, en zo'n 20 toeristen om een foto te maken. Bordjes over afstand houden stonden boven aan de trap, maar er zijn altijd een paar die zich er niet aan houden. Ergerlijke en onbegrijpeleke houding, en de pinguins waren ook wel zichtbaar bang voor de mensen. Wij waren eerlijk gezegd verbijsterd dat je op het strand mocht komen.

Doorgereden naar McLeans Falls, redelijke waterval, goed restaurant op de camping, 's Morgens stromende regen. Dus snel doorgereden naar Dunedin, een grote plaats aan de ZO-kust. Daar, op het uiterste puntje van het Otago-schiereiland is een Abatros-kolonie die door het scherpe toezicht aan het groeien is. Je kunt wel naar de vogels kijken, zelfs in 3 nesten (met hele dikke en pluizige jonkies) maar vanachter spiegelend glas, de vogels kunnen je niet zien of horen.
Door de stormwind waren de vogels op de wieken en hoe! 7 stuks (de rest is al weg) vlogen sierlijk voor het raam langs, landden soms om hun jong te voeden om vervolgens weer zonder vleugelsslag op te stijgen. Fèntèstic (de Nieuw Zeelanders spreken 'e' uit als è)

Vandaag weer storm maar iets minder regen. Even gekeken bij de boulders van Moeraki  na een heerlijke lunch bij Fleur's place. Fleur doet in visgerechten en is bekend over het hele South-island, met recht.

In Oamaru een homestay gevonden bij een docent natuurkunde die in de voorkamer over het hele stadje uitkijkt, fèntèstic. We zien 3 kerken en een toren van het het postkantoor, gemaakt van hagelwit lokale whitestone. En een historisch centrum, wel leuk.

Er is hier een kolonie blauwe pinguins ( dat zijn kleintjes, 25 cm hoog of zo, wegen 1 kilo) die tegen zonsondergang aan wal komen, zo'n 70 stuks. Dit wordt gadegeslagen door wederom vele toeristen maar nu wat afgeschermd want geregeld door de dep. of conservation. Else heeft de betaalde trip gedaan (verboden voor fotoos) ik nam de gok en bleef in de haven. En ja daar kwamen er ook een paar aan wal en daar heb ik fotoos van kunnen maken.

We gaan langzaam richting Christchurch, wellicht dat we nog uitschieten naar Kaikoura voor de walvissen.
De laatse week lopen we niet meer in NZ traditonele dracht, namelijk korte broek, t-shirt, sandalen of sneakers, pet of hoed, zonnebril. Nee het is lange broek en fleece. Een hele schok. Misschien dat we weer terug kunnen in korte broek als we verder naar het noorden gaan. En anders is dit vast oefenen voor Peking.