We zakken af

Zo ongeveer dat de laatste feestganger verdween kwamen wij het restaurant in voor het ontbijt. Vroeg op, naar de vulkaan Cotopaxi. We werden opgehaald door Roberto, die uitstekend Engels spreekt en waarmee we de hele dag over allerlei zaken praten.
Een tussenstop bij de 'flying dutchman', maar omdat de KLM dat verbiedt heet hij nu de 'biking dutchman'. Hij leidt ons door zijn tuin met oa. Een knoeperd van een avocadoboom. Daar halen we mountainbikes op en rijden door naar de Cotopaxi die op de top ruim 5800 m hoog is. Een vulkaan in relatieve rust, zoals er zovele zijn in Ecuador.

Via de Panamerican highway komen we bij de ingang van het park en kopen eerst nog extra spullen zoals een muts en handschoenen. De entree is verlaagd naar $2 (van 10!!), bijzonder.

27 km verder op 4500 m hoogte komen we op de parkeerplaats aan. We rijden door een maanlandschap achtige omgeving, hoge bergen, grote open vlaktes. Prachtig, doet mij denken aan de reis door Tibet met Arend en Akkie (en nog iemand maar zijn naam heb ik verdrongen).

Vanaf de parkeerplaats kun je nog 300 m omhoog klimmen naar de refugio voor een stempeltje, maar op 4600 m houden we het voor gezien. De wolken vallen razendsnel naar beneden en het zicht is ineens weg. Het lopen op die hoogte viel overigens wel mee. Hijgen, natuurlijk, maar te doen.
Dan stappen we op de mountainbikes en 'vallen' in 13 km ruim 1000 m naar beneden. Hard in de remmen knijpen, prachtige vergezichten, wind langs de oren. Een belevenis.

Na de lunch begint het te regenen en stappen we uiteindelijk af. En worden naar haciënda La Cienega gebracht, een prachtig oud gebouw met binnenplaats. Hier overnachten we in een grote kamer met open haard, na een copieuze maaltijd begeleid door een lokale band.

Vandaag in Banos aangekomen. Een stuk Zuidelijker en ook lager, nog maar 1800 m. Met de bus gedaan, is makkelijk en goedkoop (1 dollar per uur). Niet altijd snel want ze rijden door dorpen om klanten te vinden en verlaten dan de hoofdweg.

Morgen een forse bergwandeling op het programma.

Foto's op picasa bijgeplaatst.

Pappellacta

Nog meer verrassing (verrassing min 1) is dat wij een kind steunen in Ecuador (we dachten in Columbia). Daar kwamen we pas vlak voor vertrek achter en we belden met PlanNederland om een bezoek te regelen.
Maar dat gaat zomaar niet, dat moet 8 weken vantevoren en je moet een bewijs van goed gedrag overleggen (a 30 euro pp). Dus dat wordt hem niet.

Vrijdag met de bus naar Pappellacta gegaan, een heel klein durpje in de Andes. Met de bus erheen was 4 uur (terug maar 2 uur, maar dat is een ander verhaal). Maar de moeite waard. We zaten in een luxe hotel, in een cabana in de tuin met warmwaterbader voor de deur en een tuin met bloemen en kolibri's. Naast het hotel is de spa, waar ze behalve nog meer warmwaterbaden in verschillende temperaturen ook behandelingen bieden en raad eens wie er een chocoladepakking nam?? Jammer dat Aart geen foto kon maken van mijn chocoladehoofd en -lijf, maar die lag elders gemasseerd te worden.

Naderhand helemaal afgespoten met een harde waterstraal, gelukkig warm. Het aanbod van een koude nabehandeling heb ik afgeslagen. Dus 's avonds waren we beiden loom en lekker aan het forellendiner. Nee, er zijn ergere manieren om de tijd door te komen. Wel was het aanmerkelijk kouder in Pappallacta, dat op 3300 m. hoog ligt en waar het volgens ons altijd moet misten, als je kijkt naar de mossen en bromelia's op de bomen. Mooie mossen, dat dan wel weer. Vanmorgen even een korte wandeling om te oefenen, want morgen moeten we de Cotopaxi op en die is 4800 meter hoog. Dat is Mont Blanc-hoogte! We hoeven alleen maar de laatste 300 meter zelf te lopen, maar dan nog.

Oja nog een verrassing is dat Aart gevraagd is om in Ethiopië te komen werken bij een financieel bedrijf (via Sharepeople). Dat zal ergens in februari moeten beginnen is het verzoek.

Ecuador

Dit wordt een reis met verassingen. En hopelijk allemaal zo leuk als de eerste op Schiphol: gratis upgrade naar business class! Lekker languit, champagne nog voor we op de startbaan staan en dat om 10 uur 's morgens. Maar ach het wordt toch een jetlag dus dan alles maar in de war sturen!

Vlakke vlucht, mooi de eilanden St. Maarten, Bonaire en Curacao gezien. Vlot door de douane
maar de bagage bleef lang wachten. Die van Else kwam uiteindelijk, maar die van Aart...
lag op een band verderop! De tweede verrassing.

Vlot naar een hotel gebracht in het nieuwe centrum, veel toeristenhotels en dito restaurants. Eten, wat drinken en ingeslapen. Maar dat gaat niet goed op 2800 meter hoogte, je slaapt dan heel licht en met al die café's en alarmen die 's nachts afgaan (zie ook mijn verhalen uit Cuenca) was het een onrustige nacht. Maar dat komt wel goed, als de rode bloedlichaampjes een beetje op sterkte komen.

Vandaag eerst bij het reisbureau geweest en gesproken met Wytze, de eigenaar. Nog wat bijbetaald, omdat de regering de subsidie op kerosine plotseling heeft afgeschaft (verrassing 3), en wij 2 binnenlandse vluchten gaan maken.

Daarna door de oude stad gelopen, veel kerken en oude gebouwen. En ook musea en grote parken. Else mocht gratis het museum in (verrassing 4) omdat ze dachten dat ze een Ecuadoriaanse was (ze spreekt nl. perfect Spaans). Mooi pré-Inca vaatwerk en gouden zonnemaskers.
Rustig rondgelopen, overal is politie dus het is heel veilig (overdag). Mooi weer, 23C.

Morgen gaan we naar Papallacta, de bergen in naar een spa met warmwaterbaden.