zaterdag 22 november 2014

Duiken in Myanmar



Eigenlijk kom je nauwelijks in Myanmar, het duiken is in de Mergui archipel dat ligt net ten noorden van Ranong. Waar Birma begint. Nog wel 1000 km tot Yangoon. 

17 duikers van goed nivo, behalve mijn kamergenoot Sarangi uit Kolkata had zijn fles wel erg snel leeg tijdens de testduik. Grotere fles en aparte instructeur gaf hem meer bodemtijd. 
Na de testduik naar de grensplaats gevaren (tegenover Ranong) en daar de immigratie gedaan. Birma was vroeger bezet door de Engelsen en dat was te merken: 6 man kwamen aan boord om de paspoorten van 25 mensen te controleren. Vooraf waren al kopieën van paspoorten gemaakt, pasfoto's verzameld en $200 p.p. Ook er kwam een 'gids' aan boord. Na 4 uur mochten we verder.

Tijdens de testduik was het zicht matig (5 meter) ik hoopte dat dat wel beter zou worden. Niet dus, meest duiken hadden matig zicht, soms soepachtig gevoel. Te dicht bij de kust. De duik verder van de kust werd gecancelled, te veel wind/golven.

Duiken in Myanmar is vrij recent de duiksites zijn nog niet allemaal goed in kaart gebracht. Dus veel zgn. exploratieduiken, kan meevallen kan tegenvallen. Het viel mij niet mee 😥
In de 18 duiken (wel 14 uur onder water) hebben we geen echt grote vissen gezien, barracuda, octopus, bamboe haai en marble ray (rog) als grootste. Regelmatig wel mooi koraal hard en zacht en grooooote waaiers, maar soms ook grote vlaktes kaal zand. Éénmaal werden we verkeerd gedropt, na 24 minuten was het alweer bovenkomen. Niks te zien.

De groep is gevarieerd maar meest ervaren duikers, meer dan in de live-aboards in Thailand. Bij de nachtduiken is dat wel goed want het gaat er soms lastig aan toe (forse stroming tijdens een nachtduik we hebben 3 nachtduiken gedaan). Tijdens nachtduiken zie je wel andere beesten zoals kreeften (soms met voelsprieten van 50 cm!) en krabben. En duizenden glimmende rode oogjes: garnalen.

Aan boord is het redelijk vroeg slapen behalve een groepje rond 2 Australische vrouwen (puberdochter en moeder-hotter-than-my-doughter). Om elk woord gieren van het lachen, annoying. Maar sommige mannen vinden dat leuk.

De duikstaf is jong en enthousiast. Actief met zoeken naar beestjes van kleine slakjes tot ... maar wat er niet is kun je niet laten zien.

Sommig koraal was dood of zwaar beschadigd, tijdens de eerste duik hoorden we harde knallen. Dynamietvissen wordt hier nog steeds gedaan. Één keer lagen er ook dode vissen op de grond,  de restanten van. Ook veel visnetten aan de rotsen, de archipel is geen natuurbeschermingsgebied. 
Emigratie is ook weer een heel circus maar toen mochten we van de boot af even passagieren in het dorpje Katung. Mooie tempel heel anders dan in Thailand. Ook andere prijzen voor drank etc.

Nu weer terug in khao lak, eerst ff bijslapen want 4 duiken op een dag (de eerste om 7 uur) is best vermoeiend. Maandag naar Bangkok, dinsdag naar huis.

Er is hier nu 3 dagen feest op straat, vuurwerk muziek eettentjes etc: begin van het toeristenseizoen. Maar elke dag tegen de avond is er een forse onweersbui die de straat omtovert tot een waterballet

dinsdag 21 oktober 2014

foto's foto's

De foto's van de aurora-reis staan op het net
https://picasaweb.google.com/114431780191750534466

Let de komende tijd wel op want de zon is heel actief en er is best een kans op zichtbare aurora in Nederland komende winter. Moet het wel onbewolkt zijn....

Op de fotopagina staan ook de foto's van de Ladakh reis. Dat zijn er wel 750 (van de 2000) dus een beetje veel. maar wel met tekst erbij.

Have fun!

vrijdag 17 oktober 2014

Lulea


Het einde alweer, hotelletje omdat we morgen vroeg vliegen.
Vanochtend was het berstens koud, wel - 10 graden. Dat krijg je als er sneeuw ligt.

Het rijden is makkelijk, nauwelijks verkeer. Lawaaiige spijkerbanden maar er ligt vrijwel geen sneeuw op de wegen. We rijden 80-90 km harder kan wel maar als er een plotseling een rendier of eland oversteekt is dat niet handig. We hadden gisteren nog een jonge rendier bij het huis maar een foto maken lukte niet.

Woensdag zijn we naar Storforsen gereden, de grootste of langste watervallen van Europa. Zo'n 200 meter lang dendert het water naar beneden, niet rechtstandig maar 20/30 graden. Volgens de ober in het hotel was er erg weinig water. En of er zalmen in de rivier waren die nu paaien? vroegen we. Nu dat wist ze niet, doen zalmen dat dan? Daar hadden we dus ook niet veel aan.
Ze waren er niet.

Gisteren hebben we nog een wandeling gemaakt door eindeloos bos. Soms stukken opengekapt met jonge scheuten. En meertjes. Dat is het landschap hier. 
Op een gegeven moment bijna tot de knieën in de sneeuw, dus weer terug.
En verder is er helemaal niets te doen, je moet er wel van houden om hier te wonen. 'Zen' zegt Ans. Mmmm niets voor mij.

Volgende week de foto's.