We doen Peking in 5 dagen

Op het vliegveld kon ik de douane-beambte met een een drukknop scoren: goed, te langzaam, slecht. Toch een andere cultuur dan een aantal jaar geleden, toen stond de ambtenaar ver boven het volk. Die drukknoppen ook maar eens invoeren bij ons, moet je kijken wat er verandert. En zo'n knop is goedkoper dan 3 weken cursus 'klantgerichheid'!

Zondag was het weer zonnig en redelijk helder. Na een jetlag-dutje de stad in op de fiets, naar het Beihai-park. Dat is, vooral op zondag, een uitgaansplek voor de bevolking. 39 ha groot met een meer in het midden (met trapbootjes nu het ijs weer weg is). En op de wal zijn groepen mensen aan het zingen, dansen, muziek maken. Calligraven schrijven hun gedichten met water op de grond. Hier kun je uren rondlopen en zien wat voor saamhorigheid er heerst onder de bevolking. En hier zijn geen toeristen, die zijn er überhaupt weinig.
Teruggefietst langs de Verboden Stad en Tiananmen plein, druk druk met chinezen die een dagje uit zijn of op vakantie in hun eigen land.
En overal politie, militairen die strak kijken en de zaken in de gaten houden. Camera's. Mensen die opvallend onopvallend staan te doen. Wat dat betreft een politiestaat, zeker in de buurt van Tiananmen.

Maandagmorgen geld gepind maar snel teug naar het hotel: storm en weer veel stof in de lucht, tranende ogen kreeg je ervan. Het zicht was maar 100 meter vanuit het hotel. Alles grauw. Maar in de loop van de ochtend ging de wind wat liggen en kwam er beetje zon. Met de metro naar het Zomerpaleis. Fantastisch die metro, alle stations in 2 talen aangekondigd, schoon, gsm werkt ondergronds, goedkoop (20 €ct).

Het Zomerpaleis is in deze tijd van het jaar een grauwe bedoening, de bomen zijn kaal, de groenblijvende bomen grauw van het stof. We vonden ook dat een aantal gebouwen slecht onderhouden leken. Maar verder leuk om er rond te lopen, tussen de vele chinezen (groepen met vlaggetjes-leider voorop).
Daarna naar de universiteit gegaan, waar een kennis van Else (Ria) woont (de man van Ria geeft daar een tijd les). In Starbucks en daarna in een restaurant onder het genot van een Peking-eend met wijn bijgeklept over onze vakantie en hun leven in Beijing. Hoe krijg je hier iets gedaan als je geen chinees spreekt? En bij wie moet je zijn? Lastig leven in deze cultuur, waar 'nee'-zeggen gezichtsverlies betekent.

Dinsdag Tiananmen-plein en de Verboden Stad. De onderdoorgang naar het plein is zwaar bewaakt met metaaldetector-controle en tas-scanner. Een hele rij stond er voor, in het gareel gehouden door hardschreeuwende politie. Na 20 minuten eindelijk aan de beurt maar als toerist ben je niet interessant: wij worden héél snel gescand.

Op het plein grote drukte, veel vlaggetjes&groepen. En veel politie. Lange rij voor het Mausoleum van Mao.
In de Verboden Stad ook veel drukte maar als we wat van de Zuid-Noord route afweken werd het gelijk veel rustiger. 4 uur rondgelopen, een overload aan paleizen en kunstvoorwerpen. Ook heel stoffig, overigens... tijd voor een voetenmassage.

'S avonds naar de Peking-opera met Ria en Henco, een 'lichte' versie van maar 1,5 uur met engelse zijtiteling (tekst op scherm). Geweldige belevenis! We hadden een tafeltje op de eerste rij, kregen meteen thee+koekjes. Toen de koningin-moeder haar aria begon heb ik mijn bril afgedaan, ik was bang dat de glazen zouden knappen zo hard en hoog was dat! Applaus rolde uit de zaal....De zwaar geschminkte personages in prachtige kleden speelden een huwelijksdrama aan het hof dat werd beëindigd met een vechtpartij (en genade). Klassieker. Moet je gezien hebben! Kijk hier maar eens op  (betere site kon ik zo snel niet vinden)

En zojuist naar de muur geweest in Mutianyu. Super, in dikke amerikaanse slee naar de muur en de kabelbaan omhoog. Omdat we zeer vroeg waren alleen op de muur (de Mongolen sliepen nog?), wel koud! er lag nog sneeuw+ijs op sommige plekken. Na 2 uur gelopen te hebben met een bobslee op een metalen half-pipe naar beneden. We kwamen de straat met stalletjes daarna redelijk ongeschonden door (got the T-shirt!)
Op de terugweg de groei van Beijing kunnen zien: eerst zagen we nog landerijen met dorpjes, daana platgeslagen dorpen (en enkel huis nog overeind) en vervolgens nieuwbouw met heel veel bouwkranen.

Morgen nog in de stad fietsen (temple of heaven) en shoppen en dan is het over :-((

ps. Dit is China.... dus behoorlijke censuur op blogspot-weblogs, picasa fotoos, twitter, en vele andere sites.
Het lukt soms via een omweg om teksten te uploaden.

We zijn in Peking

We zijn in Peking aangekomen, en dat is wellicht een wonder.
Bij vertrek in Auckland had de piloot in zijn praatje al over ' wat zandproblemen in Peking'.
Maar uit het mailtje van Marijke (dank voor het medeleven) blijkt wel dat het hier gisteren heel erg is geweest, alarmfase 5 zandstorm.
"
PEKING - Een zware zandstorm heeft het openbare leven in Peking zaterdag nagenoeg tot stilstand gebracht. De autoriteiten hebben bij hoge uitzondering alarmfase vijf afgekondigd, de hoogste die China kent.

Burgers krijgen het advies binnen te blijven zolang het noodweer aanhoudt.
De concentraties stof in de lucht hebben waarden bereikt die gevaarlijk zijn voor de gezondheid van de miljoenen inwoners van de hoofdstad
"

2 uur voor de landing boog het vliegtuig scherp van de route af en ging richting Shanghai. Dus toen dachten we al: dat is mis.
Maar hij vloog eroverheen en toch door naar Peking. Het was voorbij was het verhaal van de piloot. Het is inderdaad voorbij maar de zon was wel half verduisterd door het zand in de lucht (bruingekleurd) maar het ademen lukt prima!

De taxi-chauffeur wist het niet helemaal te vinden maar ik wel.. Ik ben hier in dit hotel al eerder geweest (3 jaar geleden) en alles is precies als toen.
Verbazingwekkend is dat de hutong hier nog niet is gerationaliseerd voor hoogbouw, deze is nog als 3 jaar geleden.
Ook wordt er nog steeds volop gerocheld en gespuugd op straat, niets veranderd :-))

We pakken zo de fiets en gaan het centrum in (1 km hiervandaan).

ArrivedOK in Beijing

I arrivedOK in Beijing.